Διαβάζει Ένγκελς

Και είναι τόσο κόκκινη. Όλο στριφογυρίζει αριστερά. Μες την τύφλα της δεν ξέρει που βαδίζει.
Στις επαναστάσεις πάντα πρώτη. Κάποτε είχε ένα όνειρο. Τώρα πια δεν έχει σημασία.
Προχωρεί και όλο γυρίζει πίσω. Καταλήψεις, ψήφους έριξε, να σταματήσει το χρόνο λίγο.
Τίποτα δεν πέτυχε. Όλα συνεχίζουν κανονικά, το πτυχίο πλησιάζει. Η μαμά της θα την πάρει τηλέφωνο, κάπου εκεί κοντά στο μεσημέρι, να τη ρωτήσει αν διαβάζει και αν τρώει καλά.

Με τρελαίνουν κάτι τέτοια κορίτσια.

Φεύγω. Θα φύγω. Έφυγα.

Λένε ότι άμα φύγεις, δεν αλλάζεις τίποτα, τα προβλήματα σου θα είναι μαζί σου όπου και αν πας. Ότι δηλαδή η πόλις θα σ’ ακολουθεί. Μπορεί η φυγή να μη φέρνει τις λύσεις αλλά είμαι βέβαιος πως σου δίνεται άλλη μια ευκαιρία να τις βρεις.

Το ‘χα πει χιλιάδες φορές και να που έφτασε η ώρα. Ίσως να πρόκειται για το επόμενο βήμα. Μετάβαση στο επόμενο επίπεδο. Σ’ αυτό το κεφάλαιο ο τίτλος θα γράφει «Φοιτητής». Η αρχή της επανάστασης ή ένας ακόμη συμβιβασμός. Δεν μπορω να ξέρω. Εσύ αιώνιε εχθρέ μου θα πεις πως μπήκε το νερό στ’ αυλάκι. Το ξέρω. Το γνωρίζω.

Δε με πειράζει. Εδώ που ανταμώσαμε μπορείς να λες ότι θες. Ο ενθουσιασμός δεν αφήνει τα πόδια μου να ακουμπήσουν στο έδαφος. Και είναι όλα τόσο πιο ωραία από ψηλά. Ποιος να μου το λεγε; Μαμά, πετάω!

Καινούργια αρχή. Μια καινούργια ζωή. Μια άγνωστη πόλη. Και είμαι ένας Ιντιάνα Τζόουνς. Υπάρχουν τόσα να εξερευνήσω εδώ. Χιλιάδες θησαυροί να ανακαλύψω. Και τα νερά είναι πιο μπλε από ποτέ, τα δέντρα φυλλοβόλα και αειθαλή. Αέρας φυσάει δυνατός, ξεσκεπάζει μαύρο πέπλο. Κοίταξε! Ένας καινούργιος κόσμος από κάτω.

Φαντασία θέλει. Και λίγο θάρρος. Χιούμορ και ατάκες ουρανοκατέβατες. Πρωταγωνιστής με ερμηνεία όσκαρ, στην καλύτερη ταινία όλων των εποχών με την καλύτερη σκηνοθεσία. Όλα τα άλλα έρχονται.