Λαμπρά, Υπέρλαμπρα!

Τα είδα να κυλάνε πέρα στην κατήφορο. Φωσφορίζοντα και μη.
Πέφτουν. Κατρακυλούν. Φωσφορίζουν. Αναφλέγονται. Υπέροχα, υπέροχη κυρία!
Κυκλικά, με γωνίες και χωρίς. Τετράγωνα με φαϊμένες γωνιές.
Φωτάκια λετ που αναβοσβήνουν. Φωτόνια ελευθρώνουν. Ταξιδεύουν πάνε. Πέρα, την κοπανάνε. Τρέξε, πιάσ' τα, πέρα στην κατήφορο.
Φωσφοριζέ, μόδα ντε μοντέ. χιλιάδες χρώματα πέρα στα χαρακώματα. Τα βλέπω όλα μπλε.
Τιγρέ, ζεμπρέ, πουά, πάνω ψιλά στο ρετιρέ.
Αν βγεις θα τα δεις όλα να πέφτουν. Γοργά, από ψηλά, ακολουθούν νόμους-νομικούς.
Έγραψε ένας μάγος, μάγισσα ερωτεύτηκε, απο τον γκρεμό γκρεμίστηκε.
Έτρεξε να πιάσει ότι δεν πιάνεται.
Τώρα αμφισβητείται και αντιστρέφεται.
Ο κόσμος του ο όλος.
Κοιτάξτε πέρα στην ανήφορο. Και πάλι πέφτουν. Κατρακυλούν και πάνε.
Αφήνουν σημάδια ανεξίτηλα. Κραγιόν και αδιάβροχα.
Νίον λάιτς, φλας, πιο πέρα ακτίνες και φωτιές
Που τη βρήκες τόση ραδιενέργεια απόψε ρε κορίτσι μου. Στέκω, απορώ.
Φτάνει να το πιστέψεις, άσε το κορμί σου πέρα στην κατήφορο.
Κατρακύλα και συ, πιάσε χρώματα, αμόλησε αρώματα, απόφυγε τα χώματα.
Ταχύτητες αψηλες, τρέξε με ταχύτητες φωτός, πέρα από το φώς, πιο γρήγορα από το φως
Ποιος είπε πως ο Αινστάιν ήταν σοφός;
Εσύ, κοινός θνητός πιο πάνω από Θεό.
Μές τον πυρήνα βασιλιάς, μόνο μην ξεχνάς
αυτά που κυλούν πέρα στην κατήφορο.
Λαμπρά, σκοτεινά, φλεγόμενα, καυτά, ξέρεις εσύ, υπέρλαμπρα,
έμαθες πολλά.

Μετάλλαξη

Είτε αλλάζεις και εκπορνεύεσαι, είτε μένεις ο ίδιος και ρεζιλεύεσαι.

Τώρα, τι να πω;

Νιώθω το μαχαίρι βαθιά καρφωμένο στην πλάτη μου.
Δεν μπορώ να πάρω ανάσα.
Υποτίθεται ότι αυτοί που μας αγαπούν δεν πρέπει να μας πληγώνουν.
Τελικά, δε μ' αγαπάς.
Άσε με να πάρω μιαν ανάσα.
Μακάρι να ήταν εύκολο για μένα απλά να φύγω.
Απ' όλους, απ' όλα μακριά.
Αλλά είμαι εγώ εκείνος που τους κυνηγώ πάντοτε.
Όχι γιατί φοβάμε να μείνω μόνος.
Αλλά γιατί οι άνθρωποι είναι τόσο εγωιστές, παίρνουν τα πράγματα τόσο σοβαρά και αφήνουν τα καλύτερα να ξεγλιστρούν μέσα από τα χέρια τους, τη ζωή που θα μπορούσαν να ζήσουν.
Το αντιλαμβάνεσαι αυτό; Για μικροπράγματα χάνουν κάθετι μεγάλο.

Μπορεί να με κοροϊδεύουν. Να γίνομαι ο περίγελος της παρέας. Γελάστε μαζί μου όσο θέλετε. Δεν είμαι διαθετειμένος να κάτσω τελευταία θέση σινεμά να δω τη ζωή που θα μπορούσα να είχα.
Συνέχεια θα προσπαθώ να σπρώχνω το βράχο αυτό μέχρι να πέσει στο γκρεμό, να πετύχει η παγίδα μου να πιάσω το μπιπ μπιπ.

Δε θα αφήσω ποτέ να μου ξεφύγει. Μπορείς να παίζεις τη μη μου άπτου όσο θες, να σκαρφίζεσαι γελοία παιχνίδια με τις φίλες σου. Απορώ τι θέλεις να κερδίσεις.
Θα ήταν πιο εύκολο απλά να μου μιλήσεις.

Είσαι τυχερή που παίζεις με κάποιον που δε θέλει τη νίκη.

Μανιοκατάθλιψη

Μπορείς εύκολα να πεις πως είμαι θετικός άνθρωπος. Αισιόδοξος. Κάποιες φορές υπερβολικά.
Είναι στιγμές που όλα γκρεμίζονται και όλα χάνονται. Νιώθω ένα βάρος, με δυσκολία ανασαίνω. Μου έρχεται να κλάψω για τους πλέον άσχετους λόγους. Σκέφτομαι λογικά, προσπαθώ να βάλω τις σκέψεις σε τάξη μα δε μπορώ να επιβληθώ στο συναίσθημα.
Υπάρχουν καλές στιγμές, υπάρχουν και κακές.

Ξέρω ότι είναι ηλίθιο να μη βρίσκεις λόγους για να ζεις.
Τελικά, είμαι τόσο ηλίθιος.