Σταθμός Ανεφοδιασμού

Θέλεις να βρίσκομαι πάντα εκεί. Να σε σκέφτομαι. Να σε νοιάζομαι. Μην πάθεις κανένα κακό. Όταν αδειάζεις, να σε γεμίζω. Αν πάθει βλάβη η μηχανή να την επισκευάζω αφιλοκερφώς. Υποσχέθηκα ότι δε θα σε αφήσω να μείνεις ποτέ από καύσιμα, μα είναι τρελός αυτός ο κόσμος. Όλο και ακριβαίνουν. ((Ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί θέτουμε τόσο υψηλές τιμές στα πράγματα που θέλουμε να αγοράζουμε.)) Ωστόσο ποτέ μου δεν αρνήθηκα να πληρώσω.

Και όλα αυτά για την τρέλα μου. Και όλα αυτά για την τρέλα σου.

Όλο ζητάς. Σταμάτα λίγο. Μην πάθεις κανένα κακό. Να σε νοιάζομαι. Να σε σκέφτομαι.
Να βρίσκομαι πάντα εκεί.
Και συ να έρχεσαι δω το πολύ δυο με τρεις φορές το χρόνο.

Η τελευταία (τελικά ναι)

Τελικά το βράδυ της 25ης του Ιούνη ήταν και το τελευταίο που το πέρασα μέσα. Στις 12 του Ιούλη πήρα και το χαρτί. Απαλλάχθηκα εντελώς.

Και είναι τόσο ωραίο το αίσθημα να είσαι ελεύθερος. Να έχεις ελευθερία κινήσεων. Να μην είσαι δέσμιος κάπου. Να μην έχεις να λογοδοτήσεις για τα πάντα. Να μην έχεις ένα τόπο στον οποίο να πρέπει να επιστρέφεις.

Πολλοί δεν το εκτιμούν αυτό γιατί δεν ξέρουν.  Δεν ξέρουν τι χάνουν.

Αφήνω πίσω μου τόσα πολλά. Επιτέλους, το κεφάλι μου σταμάτησε να με πονάει. Μ' αρέσει που νιώθω έτσι. Μπορώ και χαμογελάω ξανά. 

Amy Amy Amy

Άτακτο κορίτσι.
Γουστάρω που δεν έκατσες ήσυχη.
Σήμερα σ' αγαπώ. Για αύριο βλέπουμε.

Αυτός

Πραγματικά, κάτι νύκτες σαν και αυτή αναρωτιέμαι αν είναι ο κόσμος μου αυτός.
Αληθινά, κάτι νύκτες σαν και αυτή αναρωτιέμαι αν είναι ο εαυτός μου αυτός.

Είναι τόσο απλό. Φαντάζει εξωπραγματικό.

Μα δεν μπορεί.

Δεν είναι αυτός.
Δεν είμαι αυτός.