Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2011

Μανιοκατάθλιψη

Μπορείς εύκολα να πεις πως είμαι θετικός άνθρωπος. Αισιόδοξος. Κάποιες φορές υπερβολικά.
Είναι στιγμές που όλα γκρεμίζονται και όλα χάνονται. Νιώθω ένα βάρος, με δυσκολία ανασαίνω. Μου έρχεται να κλάψω για τους πλέον άσχετους λόγους. Σκέφτομαι λογικά, προσπαθώ να βάλω τις σκέψεις σε τάξη μα δε μπορώ να επιβληθώ στο συναίσθημα.
Υπάρχουν καλές στιγμές, υπάρχουν και κακές.

Ξέρω ότι είναι ηλίθιο να μη βρίσκεις λόγους για να ζεις.
Τελικά, είμαι τόσο ηλίθιος.

3 είδαν το ίδιο όνειρο:

  1. σε ολους μας συμβαινει αυτο.. ολα θα πανε καλα, ξερω τετριμενο, αλλα το λεω και στον εαυτο μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. διάβασε Μαργαρίτα Καραπάνου..το "Ναι"...Αυτή μανιοκαταθλιπτική ,μα με έναν τρελό τρόπο τα βιβλία της με κάνουν να νοιώθω καλύτερα μέσα από αυτό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή