Τελικά το βράδυ της 25ης του Ιούνη ήταν και το τελευταίο που το πέρασα μέσα. Στις 12 του Ιούλη πήρα και το χαρτί. Απαλλάχθηκα εντελώς.
Και είναι τόσο ωραίο το αίσθημα να είσαι ελεύθερος. Να έχεις ελευθερία κινήσεων. Να μην είσαι δέσμιος κάπου. Να μην έχεις να λογοδοτήσεις για τα πάντα. Να μην έχεις ένα τόπο στον οποίο να πρέπει να επιστρέφεις.
Πολλοί δεν το εκτιμούν αυτό γιατί δεν ξέρουν. Δεν ξέρουν τι χάνουν.
Αφήνω πίσω μου τόσα πολλά. Επιτέλους, το κεφάλι μου σταμάτησε να με πονάει. Μ' αρέσει που νιώθω έτσι. Μπορώ και χαμογελάω ξανά.
Και είναι τόσο ωραίο το αίσθημα να είσαι ελεύθερος. Να έχεις ελευθερία κινήσεων. Να μην είσαι δέσμιος κάπου. Να μην έχεις να λογοδοτήσεις για τα πάντα. Να μην έχεις ένα τόπο στον οποίο να πρέπει να επιστρέφεις.
Πολλοί δεν το εκτιμούν αυτό γιατί δεν ξέρουν. Δεν ξέρουν τι χάνουν.
Αφήνω πίσω μου τόσα πολλά. Επιτέλους, το κεφάλι μου σταμάτησε να με πονάει. Μ' αρέσει που νιώθω έτσι. Μπορώ και χαμογελάω ξανά.
Καλή Λευτεριά, λοιπόν...
ΑπάντησηΔιαγραφή