Ηλίθια παιχνίδια. Με εκνευρίζουν.
Σκάκι. Κάθε φορά που πάω να παίξω, ξεκινάω και με διαφορετική κίνηση. Είναι που θέλω να δω πως θα πάει. Και αδιαφορώ τελειώς για την αρχή. Μεγαλεπίβολες στρατηγικές δεν με τράβηξαν ποτέ. Δεν είμαι και ο Ναπολέων ο Βοναπάρτης. Αφήνω τα πράγματα να εξελιχθούν και όταν δημιουργηθεί το απόλυτο χάλι τρέχω να σώσω οτιδήποτε αν σώζεται.
Και συνειδητοποιώ πόσο αδύναμος είμαι. Για να νικήσω κάποιον πρέπει να του φάω πρώτα όλες τις άμυνες, να τον αφήσω ανυπεράσπιστο και μετά να του δώσω την τελική. Και καταντάει πολύ κουραστικό. Και καταντάω πολυ κουραστικός. Μου είναι ακατόρθωτο να δράσω αιφνιδιαστικά και να κόψω το κεφάλι του βασιλιά με όλες τις άμυνες στημένες.
Ξεχνάω όμως και το άλλο. Στο σκάκι απαγορεύεται η κατά μέτωπο επίθεση. Για να πάρεις τη νίκη δεν πρέπει να αφήσεις περιθώρια στον αντίπαλο, να εξαντλήσεις κάθε πιθανότητα. Τσεκματ δε σημαίνει θάνατος. Σημαίνει πως ο αντίπαλος είναι καταδικασμένος σε αιώνια ακινησία. Επαναλαμβάνω, ήλιθια παιχνίδια.
Και τη φορά αυτή είπα να δράσω διαφορετικά. Να βγω πρώτος στην επίθεση, να τα παίξω όλα για όλα. Κι ας χάσω. Γιατί με το τέλος κάθε παρτίδας, αρχίζει πάντοτε μια άλλη. Και όλη αυτή η κινητικότητα γιατί θα θελα μια φορά στη ζωή μου να δηλώσω: Όλα βαίνουν καλώς. Να πάνε τα πράγματα όπως τα έχω σχεδιάσει. Ίσως είναι που έχω υψηλές απαιτήσεις. Από την άλλη δε θέλω απλά να συμβιβαστώ.
Γιατί στο σκάκι το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να επιτείθεσαι τόσο γρήγορα που να μην αφήνεις τον άλλο να ανασάνει.
Το μόνο που ζητάω από σένα είναι να κάτσεις να παίξεις. Τίποτα άλλο. Κατάλαβε με. Ήδη διάλεξα τα άσπρα. Σου μένουν τα μαύρα.
Το πιο ηλίθιο πράγμα με το πιο πάνω είναι ότι δεν έχει να κάνει καθόλου με σκάκι. Άλλωστε τη γνώμη μου την ξέρετε. Ηλίθια παιχνίδια. Ηλίθιοι κανόνες.
0 είδαν το ίδιο όνειρο:
Δημοσίευση σχολίου