Και λίγο πριν να κλείσει η χρονιά, φτάνουμε στο εξής συμπέρασμα: Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΜΑΛΑΚΙΑ ΚΕΡΔΙΖΕΙ!!! Είναι τόσα πολλά που συμβαίνουν γύρω μας και εμείς τα αφήνουμε να περνάνε. Είναι αδύνατον να καταπιανόμαστε με τα πάντα και αυτό το οφείλουμε στην ανθρώπινη φύση μας. Αν μπορούσαμε να μην αφήνουμε τίποτα να περάσει απαρατήρητο, απλά θα τρελαινόμασταν. Ίσως πρέπει να αισθανόμαστε ευγνώμων λοιπόν που ζούμε μόνο τις δικές μας ζωές και όχι τις ζωές των άλλων.
Είναι, όμως, κάποια πράγματα που δεν μπορούμε να τα αφήσουμε να περάσουν έτσι απλά ρε γαμώτο. Βγάζουν μάτι. Είπαμε να είμαστε μαλάκες αλλά όχι και δυο φορές. Η μαλακία και η αδικία δε μπορούν να κρυφτούν. Και εκεί που λες "Θα αντιδράσω" έρχεται το σύστημα και σου δίνει κάτι άλλο, μόνο και μόνο για να σου ρίξει στάχτη στα μάτια. Είναι η φύση του συστήματος τέτοια που έχει βρει το μυστικό της αιωνιότητας, ανακυκλώνεται και κτυπάει φαύλους κύκλους αδιάκοπα. Γι' αυτό και τόσα χρόνια δεν έχει καταρρεύσει και δε ζούμε στη ζούγκλα.
Μπορούμε απλά να σωπάσουμε. Να δώσουμε τόπο στην οργή. Να πούμε καλημέρα σε ότι μας σκοτώνει. Να μην προδωθούμε πως νοιαζόμαστε γι' αυτό τον κόσμο. Προτιμότερο είναι το περιθώριο. Εγώ θα ζήσω στον κύκλο αυτό και αφήστε με ήσυχο. Έρμαιο της μοναξιάς και κούτσουρο της φωτιάς.
Μετά μπορείς να αρχίσεις να φωνάζεις. Να κτυπιέσαι, να κτυπάς. Να τα σπάσεις. Να σε σπάσουν. Να δεις τα μάτια σου να δακρύζουν. Να πονάς. Να σε τρυπούν και να στάζει αίμα. Ανήξερος και ανίδεος. Να μη βρίσκεις τόπο να διοχετέυσεις το θυμό σου. Αδικημένος για πάντα. Χαμένος για πάντα. Νικημένος. Πεθαμένος. Θυσία στο παγκόσμιο βωμό της ηλιθιότητας.
Ή μπορείς να αρχίσεις να δέρνεις. Τους πάντες. Να τους κάνεις να πονέσουν. Να ρίξεις κόμματα και κυβερνήσεις. Να ευνουχήσεις βασιλιάδες. Να σηκωστείς να φύγεις. Όχι με βήμα αργό. Να τρέξεις τόσο που να μην μπορούν να σε φτάσουν. Αδίστακτος και ανίκητος. Να μη χαριστείς σε κανένα. Να δώσεις κλωτσές και μπουνιές. Τα μάτια σου να πετάνε σπίθες. Να σαι ο Χριστός και ο Διάβολος μαζί.
Μόνο πρέπει να ξέρεις πως στο τέλος δε θα μείνει τίποτα. Ισοπέδωσις. Είναι μια θυσία που πρέπει να κάνεις. Να πουλήσεις τον εαυτό σου. Να ξεχάσεις τι είναι να ζεις. Τα συναισθήματα. Άτονος. Ξύλο. Θα πάψεις να ζεις. Θα κουβαλήσεις το δικό σου σταυρό. Μόνο και μόνο για να μη περάσει το δικό τους.
κανένας δεν είναι αναγκασμένος να ζει έτσι . δεν είσαι αναγκασμένος να υποταγής στο σύστημα και στην κοινωνία .έχεις τη δύναμη να μη ζεις άτονα,να αλλάξεις τη ζωή σου. και ας μην είσαι πλούσιος και ας μην έχεις τις ανέσεις που έχουν όλοι οι καθημερινοί άνθρωποι. Μην αφήνεις τους άλλους να σε κυβερνούν αφού έχεις τη δυνατότητα να ελέγχεις τις πράξεις σου . είναι κάτι δύσκολο . ελάχιστοι έχουν αφήσει μια ζωή που θα μπορούσε να είναι ^φυσιολογική^ αλλά πλέον τι το ενδιαφέρον έχει μια τέτοια ρουτίνα , να ξέρεις το μέλλον σου . και πολλοί επαναστάτες τι κάνουν μέχρι να πιάσει τόπο το κίνημά τους?υποτάσσονται..γίνονται χαλάκια να τους πατήσουν , παρ' όλες τις ιδέες του. και δεν εννοώ να ξεκόψεις από τον κοινωνικό κόσμο αλλά να μη ζεις και εσύ έτσι . απλά επειδή όλοι με πλάγιο τρόπο σε σπρώχνουν να ζήσεις όπως όλοι , εσύ δεν είσαι αναγκασμένος να δέχεσαι όλες αυτές τις αδικίες για εσένα . Έχεις τη δύναμη να ζήσεις έντονα. Σίγουρα θέλει θάρρος , άπειρες δυσκολίες αλλά θα είσαι καλά μέσα σου.Εγώ προσωπικά που δε ζω έτσι, νιώθω χαζή και ένοχη , ότι δεν αντιπροσωπεύω το εγώ μου,αλλά αν κάποια μέρα οι αδικίες με φτάσουν στα όρια μου ίσως τα αλλάξω όλα ..και ας στεναχωριόνταν οι άλλοι για μένα που θα το έβλεπαν ως κατάντια .
ΑπάντησηΔιαγραφή