Είναι ένα παιδί όπως όλα τα άλλα. Μεγάλωσε σε μια καθωσπρέπει οικογένεια. Έχει ένα αδερφό και μια αδερφή. Και οι δυο μεγαλύτεροι του. Ήταν βλέπετε, ο μικρός της οικογένειας. Ο πατέρας του είναι απ’ αυτούς, τους αριστερούς που έχουν δώσει αρκετά στο Κόμμα. Κι όμως θα τα πάρει πίσω με τόκο. Αυτά όμως δεν έχουν σημασία.
Τα παιδικά του χρόνια κύλησαν ομαλά. Ήτανε το γαλάζιο αγοράκι. Τις Κυριακές κυνηγούσε το πετσί μες τα χωράφια. Στο σχολείο ήτανε από τους πρώτους. Έπαιρνε τα γράμματα. Έκοβε ο νους του. Είναι αυτό που λέμε πρακτικός τύπος. Και μιλάει ωραία, χωρίς να χει κάτι να πει. Οι άλλοι πείθονται.
Ύστερα μεγάλωσε. Μπήκε στην εφηβεία. Τίποτα παράξενο όμως. Ήρθαν και οι πρώτοι έρωτες. Φλερτ και μυστικές συναντήσεις σε ερημικές τοποθεσίες. Έξω καρδιά, μοτοσυκλέτες και μεταμεσονύχτια πάρτι. Πιο κανονικά δε γίνεται.
Τώρα, έχει φτάσει στα 18.
Είναι παιδί ωραίο. Αψηλό. Μελαψό. Με υψηλό ανάστημα. Τίποτα δεν του λείπει. Οι γυναίκες γύρω του κάνουν ουρές. Ίσως φταίει η σιγουριά που εμπνέουν τα μάτια του. Ίσως φταίνε τα μάτια του. Ίσως φταίνε όλα μαζί.
Από μικρό παιδί ήθελε να γίνει πιλότος. Να πετάει αεροπλάνα. Να πετάει στον αέρα. Το λέγε και το ξανάλεγε. Ήθελε να ζήσει τον ενθουσιασμό. Τα μάτια του γυαλίζανε.
Και να που τώρα πραγματοποιεί το όνειρο του. Εξασφάλισε τα ποσοστά και βρίσκεται προ των πυλών της Σχολής. Νιώθει την ανακούφιση μα δεν μπορεί να περιμένει. Μέχρι να καβαλήσει τον άσπρο δράκο με τη μαύρη φωτιά. Μόλις γίνει ένα μ’ αυτό πύρινες λαίλαπες θα πεταχτούν, θα αστράψει ο ουρανός, θα καούν χωριά και πολιτείες ολόκληρες. Και τι πύρινο το συναίσθημα όταν βρίσκεσαι στους αιθέρες. Η αδρεναλίνη εκτοξεύεται. Στα ύψη. Σιγά σιγά έρχονται και οι πρώτες φιγούρες. Επίδειξη. Ποια θα μπορέσει να του αντισταθεί;
Θα του πηγαίνει αφάνταστα η άσπρη στολή. Γαλόνια και βαθμοί και έχει ένα μέλλον εξασφαλισμένο. Τη σιγουριά μες τα τσουβάλια. Να χει να ζυγιάζει στα γεράματα.
Πόσο ζηλεύω.
Ένα μέλλον εξασφαλισμένο. Γεμάτο αριθμούς. Σταθερά αυξανόμενα εισοδήματα. Μέχρι τα 40 θα έχει ήδη μαζέψει αρκετά.
Σιγουριά. Καριέρα. Και δε φαίνεται πως συμβιβάστηκε. Έκανε αυτό που ήθελε. Άσχετο αν είχε υποταγμένα θέλω. Ποιος θα το προσέξει;
Μόνο εγώ τον κοιτάω από την άκρη του δρόμου. Δεν ξέρω γιατί του δίνω σημασία. Ίσως γιατί ήρθα τρίτος.
Ένα μεγάλο άσπρο πουλί. Δυο γιγάντια φτερά. Και ένας ουρανός ολόδικος του.
Και έτσι όπως άρχισα, έτσι θα τελειώσω. Είσαι ένα παιδί όπως όλα τα άλλα. Άσε κάτι και για μας…
Δε νομίζω πως αυτό το παιδί απέκτησε ή θα αποκτήσει ποτέ πραγματική ευτυχία.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜπορεί και να την έχει.. Απλά επειδή στάθηκε τυχερός σε κάποια πράγματα δε σημαίνει ότι θα σταθεί άτυχος σε άλλα. Το να συμβιβάζεσαι δεν είναι ποτέ καλό. Δε σημαίνει όμως ότι πάντα σου στερεί την ευτυχία σου.. Εξάλλου, ο άνθρωπος κυνήγησε το όνειρο του και τελικά το έπιασε, το φυλάκισε και το κράτησε δικό του. Μόνος του τα κατάφερε, εστω κι αν χρειάστηκε να συμβιβαστεί με διάφορα κάποια στιγμή.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑπλά συμφωνώ με τον Πιτ..
"Ασε κάτι και για μας..."
Δηλαδή η μόνη λύση είναι ο συμβιβασμός;Να ζεις σαν μηχάνημα από τότε που γεννιέσαι για να πιάσεις το όνειρό σου;Να μη σε πολυνοιάζει μετά για τους ''άτυχους'' που δεν πέτυχαν το σκοπό τους και η συμβουλή που θα τους έδινε να ήταν:<>?!.Είναι τόσο εγωιστικό να συμβιβάζεσαι και να δέχεσαι την πολιτική που έχει ''σκοτώσει'' εκατομμύριους ανθρώπους μόνο και μόνο για να πιάσεις το δικό σου όνειρο.Όμως δυστυχώς σήμερα για να ζήσεις μια ''φυσιολογική''ζωή πρέπει να τα δέχεσαι όλα.Πρέπει να είσαι,μέχρι να πεθάνεις ,μέσα στο σύστημα.
ΑπάντησηΔιαγραφή***Να ήταν < Συμβιβαστείτε όπως εγώ και πολύ πιθανό η τύχη να είναι με το μέρος σας?>***
ΑπάντησηΔιαγραφήΌταν είδα το όνομα του blog σου συγκινήθηκα πάρα πολύ... Βλέπεις κάποτε και το δικό μου blog έτσι λεγόταν... Αλλά του άλλαξα όνομα :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΆραγε αυτό το παλικάρι είναι ευτυχισμένο; Ξέρεις, συμβιβασμός και ευτυχία δεν είμαι σίγουρη οτι πάνε πάντα μαζί... Αλλά τον ζηλεύω και γω δε στο κρύβω. Τουλάχιστον αυτός θα γίνει πιλότος...
Καλώς σε βρήκα στην blogόσφαιρα. Ελπίζω να μείνουμε σ επαφή. :)
Η μαλακία είναι πως ο καθένας βλέπει τα πράγματα από διαφορετική γωνιά. Αυτά τον κάνουν ευτυχισμένο. Είναι ευτυχισμένος.
ΑπάντησηΔιαγραφήΒρήκε το δρόμο του. Και όσο πιο λίγα ξέρει καποιος τόσο πιο εύκολο είναι να την αρπάξει.
Δεν μπορώ όμως να συγκρατήσω τα γαμώτο. Την τύφλα του δεν ξέρει κι είναι ευτυχισμένος. Και έχει αρχίσει να το δείχνει, να το διαφημίζει. Έχει αρχίσει να βλέπει τον κόσμο από ψηλα...
Σύγχρονο παιδί; ή μόνιμα ανικανοποίητο;.....
ΑπάντησηΔιαγραφή@ Γραφέας Πεζικου Δεν κατάλαβα το σχόλιο σας...
ΑπάντησηΔιαγραφή