victorious

Θυμάστε εκείνο το κορίτσι που το ‘λέγαν Νίκη;

Έχει καιρό να μιλήσω γι’ Αυτήν.

Είναι το πρώτο κορίτσι για το οποίο έχω αισθανθεί κάτι αληθινό. Δεν ξέρω ακριβώς τι και ούτε μπορώ να το προσδιορίσω. Μιας και ακόμα να μάθω οι αγάπες τι σημαίνουν. Ήταν κάτι το αληθινό όμως. Μπορώ να βάλω και το χέρι μου στη φωτιά. Αμοιβαία αισθήματα δε βιώνονται ποτές.

Ήτανε λοιπόν εκείνο το κορίτσι που καθότανε στο πρώτο το θρανίο. Καμία σχέση δεν είχε όμως με σπασικλάκι. Θυμάμαι όμως τις πρώτες μέρες του σχολείου που κρατούσε ένα δευτέρι και έγραφε όλα τα ονόματα των καθηγητών. Εμένα μου έπαιρνε ένα αιώνα να μάθω τα ονόματα των και Αυτή τα σημείωνε! Αυτή είναι και η πρώτη ανάμνηση μου απ’ Αυτήν. Το κορίτσι στο πρώτο θρανίο που σημείωνε τα ονόματα των καθηγητών.

Ο καιρός περνούσε. Κι ερχόμασταν όλο και πιο κοντά. Αναγνωρίζω πως δεν ήταν και το πιο καλό κορίτσι. Συχνά καταντούσε σπαστική και κουραστική.

Ακόμα θυμάμαι εκείνη την κόντρα που είχε με το κορίτσι που καθόταν στο τελευταίο το θρανίο, ακριβώς από πίσω μου. (Πάντα γοητευόμουν με το τρίτο θρανίο αριστερά της έδρας) Μια κόντρα που ξεκίνησε δίχως μιαν αιτία. Ένα ανεξήγητο μίσος. Πως μπορώ να ξεχάσω που Αυτή με κορόιδευε ότι το κορίτσι που καθότανε πίσω μου ήταν τρομερά ερωτευμένο μαζί μου. Σάμπως και ήταν καμιά παρακατιανή. Και όλο αυτό γιατί κάναμε παρέα και κόβαμε κουβέντες τα διαλείμματα.

Η Νίκη είναι αυτό που λέμε αριστερή, κουμουνίστρια σε μυριάδες εισαγωγικά. Εύκολα μπορώ να την φανταστώ σήμερα να ανακατεύεται στις φοιτητικές παρατάξεις και να μιλάει για αριστερές ιδέες. Και η ζωή της θα έρχεται σε αντίθεση μ’ όλα αυτά που λέει, μ’ όλα αυτά που σκέφτεται, μ’ όλα αυτά που θα ‘θελε να γίνονται. Δεν την κατηγορώ. Οι περισσότεροι είναι έτσι. Υπήρξα και ‘γω κάποτε.

Δεν μπορείτε να φανταστείτε με τι φοβερές συζητήσεις καταπιανόμασταν. Συχνά κατέληγαν σε καβγά. Έλεγε για το Χίτλερ πόσο γουρούνι ήταν που σκότωσε χιλιάδες κόσμο και το άδικο κυνήγι που εξαπέλυσε εναντίων των Εβραίων. Και ‘γω τόλμησα και αντιπαρατάχθηκα. «Ήταν ένας άνθρωπος που έπραττε –για κείνον πάντα- το σωστό. Δε σκότωνε απλά. Δεν ήταν ένα αχόρταγο ζώο. Σκότωνε γιατί είχε αιτία, γιατί είχε σκοπό. Ποιος μπορεί να κατηγορήσει έναν άνθρωπο που οι ιδέες και οι ενέργειες του περιστρέφονται γύρω από άξονα που έχτισε ο ίδιος γιατί έτσι θεωρούσε σωστό;» Την τσάντισα αφάνταστα εκείνη τη μέρα.

Έπειτα ποιος μπορεί να ξεχάσει τη δίαιτα με την πατάτα; Όλη μέρα την έβγαζε με μια πατάτα. Αυτό μου πρότεινε και μένα για να χάσω τα περιττά. Εννοείται μαζί με όλα τα άλλα, έτρωγα και μιαν πατάτα. Μετά από καιρό συνειδητοποίησε πως δεν ήταν ακριβώς δίαιτα αλλά πώς να λιμοκτονήσεις ή και ακόμα πώς να γίνεις ανορεκτικός. 

Είναι πολλά άλλα ακόμα. Για παράδειγμα η αγαπημένη της ζακέτας ήταν ένα πλεχτό που της έραψε η γιαγιά της. Ήταν ότι πιο ωραίο. Ενάντια σε όλα αυτά τα άψυχα που κουβαλάμε επάνω μας. Αυτό τουλάχιστον σήμαινε κάτι.

Δεν μπορώ να συγκρατήσω τα γέλια μου κάθε φορά που θυμάμαι τη μέρα που προσπαθούσε να μου εξηγήσει ότι η αδερφή της αδερφής της δεν είναι αδερφή της! Φαίνεται πως κάποια πράγματα δε θα τα κατανοήσω ποτέ!

Έκλεινα τα δεκαεπτά και δεν είχα κανέναν… Θα τα περνούσα μόνος μου. Και εμφανίστηκε από το πουθενά. Είχε σχέση τότε αλλά επέμενε να βγούμε. Άργησα πολύ… Έπρεπε να αγαπήσει άλλον για να εκτιμήσω την παρουσία της, για να καταλάβω ότι σημαίνει κάτι για μένα. Περάσαμε ωραία εκείνη τη νύχτα. Απλά και ωραία. Την κοίταζα όλο το βράδυ, ήθελα να της μιλήσω αλλά δίστασα. Στο τέλος καταλήξαμε να με κερνάει Αυτή μπύρες γιατί ήξερε πως σιχαινόμουν να μιλάω με αγνώστους. Όπως έγινε παλαιότερα σε μια μουσική σκηνή. Με καταλάβαινε απόλυτα. Και ήταν η μοναδική.

Ωστόσο, έπρεπε να βρεθώ στο εξωτερικό για να της πως ότι ένιωθα κάτι γι’ Αυτήν, έτσι ώστε να έχω απόσταση ασφαλείας. «Ίσως στο μέλλον. Θα δούμε» Έτσι είπε. Το πήρα στα σοβαρά. Δεν το ανέφερε ποτέ ξανά.

Όλα αυτά ήταν πριν. Έχει περάσει τόσος καιρός. Την είδα ελάχιστες φορές από τότε και μιλάμε σποραδικά. Και μόνο τώρα μπορώ να φωνάξω ότι Την ξεπέρασα. Τώρα καταλαβαίνω. Έπαψα να κρατάω το θυμό μέσα μου και να ελπίζω στα «αν». Βαστάω όλα όσα περάσαμε μαζί και δεν τα αφήνω. Τα θυμάμαι και χαίρομαι. Έτοιμος δηλώνω να πάω παρακάτω, να γνωρίσω άλλον κόσμο…

…Σίγουρος πως μια μέρα θα στραφείς χωρίς δεσμεύσεις και δίχως προσδοκίες για να θυμηθούμε τα παλιά και να ανταποδώσω επιτέλους εκείνες τις μπύρες!!!