Μπάλες

Ας μιλήσουμε υποθετικά.
Έχω στο νου μου συγκεκριμένο περιστατικό αλλά προτιμώ να μιλήσω γενικά.

Κρατάω στα χέρια μου μια μπάλα. Και είναι αρκετά καλή. Ξέρω όμως ότι είναι η μπάλα που θέλουν να κρατώ οι άλλοι. Άρα είμαι χαρούμενος που έχω μια καλή μπάλα. Χαρούμενοι είναι όμως και οι υπόλοιποι γιατί κρατάω την μπάλα που σκάρτεψαν.
Ακριβώς εδώ γεννάται το δίλημμα. Συνεχίζω να κρατάω την ίδια, καλή μπάλα και σταματώ να νοιάζομαι για το αν έγινε τελικά το δικό τους ή διεκδικώ μια μπάλα άγνωστης ταυτότητας μόνο και μόνο για να μην περάσει το δικό τους;
Δοκιμάζοντας μια καινούρια μπάλα σίγουρα ρισκάρω πολλά. Αλλά θα είναι κάτι που διάλεξα εγώ. Έπειτα δε θα νιώθω ότι υπέκυψα στις ορέξεις των άλλων. Είμαι αρκετά περήφανος, όμως, ώστε και χειρότερη μπάλα να πάρω να προσποιηθώ, μόνο και μόνο για να μη φανεί ότι υποχώρησα;
Αν όμως αποφασίσω να κρατήσω την μπάλα που ήδη έχω, θα νιώθω αδικημένος. Είναι δική μου επιλογή ή των άλλων; Δε μ' αρέσει να μου λεν οι άλλοι τι να κάνω. Και είναι πολύ δύσκολο για μένα να δώσω τόπο στην οργή.

Εξάλλου πάντα θα με τρώει το αίσθημα απώλειας της μπάλας που θα μπορούσα να είχα. Άσχετο αν πρόκειται για καλύτερη ή χειρότερη.