Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2009

Η άλλη πλευρά

Πάει αρκετός καιρός που γράφω εδώ πέρα. Σκόρπιες σκέψεις και ιδέες. Γεγονότα άσχετα και ασύνδετα. Ευτυχώς, πάντα έχω κάτι να γράψω και οι πηγές μοιάζουν ανεξάντλητες.

Για πόσο ακόμα;

Ίσως είναι καιρός να πάω ένα βήμα παρακάτω. Να συνάξω τις σκέψεις μου και να ψάξω για νέες ιδέες. Να δημιουργήσω κάτι καινούργιο. Κάτι πιο μεγάλο και πιο σύνθετο. Σίγουρα, ολοκληρωμένο. Με αρχή, μέση και τέλος.

Χρόνος δεν υπάρχει. Θα βρεθεί.

Νιώθω έτοιμος να βάλω τον εαυτό μου σε μια τέτοια διαδικασία. Μοιάζει με ταξίδι. Αφού δεν μπορώ να φύγω απ' εδώ, θα φύγω μ' άλλους τρόπους. Πάντως, πρέπει να φύγω.

Λες να χαθεί το αυθόρμητο; Το αίσθημα της υποχρέωσης, αυτό το "πρέπει να γράψω κάτι", ίσως οδηγήσει σε λάθος μονοπάτια.

Μετά είναι και ο άλλος μέσα μου που όλο ρωτάει.
Τι να πω που δεν έχει ειπωθεί; Τι να γράψω που δεν έχει ακόμα γραφτεί;

Φοβάμαι πως ότι λέω, έχει ειπωθεί ξανά. Επαναλαμβάνομαι. Πόσες να ναι άραγε οι λέξεις; Πως να υπολογίσω τους συνδυασμούς;

Ίσως ήρθε ο καιρός να περάσω στην άλλη πλευρά....


Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2009

PETER M.D.


Όχι, δεν ονειρευόμουν από μικρό παιδί να γίνω γιατρός. Δεν είχα καν αυτά τα παιχνίδια που κρατάν τα μικρά παιδιά και παριστάνουν τους γιατρούς. Άλλωστε ποτέ μου δε φόρεσα άσπρη ρόμπα.

Τους "Γιατρούς Χωρίς Σύνορα" δεν τους συμπαθώ με τίποτα. Τις υποκρισίες δεν τις μπορώ.

Δεν παριστάνω τον Σωτήρα. Δεν ήρθα στη γη να σώσω τον κόσμο και να απαλλάξω την ανθρωπότητα από ανίατες ασθένειες. Είναι αδύνατον να συμβάλω στη θεραπεία του AIDS και τον καρκίνο δυσκολεύομαι να τον προφέρω.

Εξάλλου δε βλέπω ούτε E.R, ούτε Grey's Anatomy.

Και να τώρα που πέρασα Ιατρική στο Ηράκλειο. Κρίμα που έχασα τη Θεσσαλονίκη! ΝEVERMIND.

Ποτέ μου δεν το σκέφτηκα. Άφηνα το χρόνο να περάσει. Μέχρι που ήρθε η στιγμή να διαλέξω και εμφανίστηκε αυτή η επιλογή μπροστά μου.

Ούτε και τώρα μπορώ να με φανταστώ ως γιατρό. Δεν είμαι τόσο ευαίσθητος που να θέλω να βοηθήσω τους ανθρώπους. Δυστυχώς ούτε έχω τόση αναισθησία ώστε να μπορώ να σπείρω το θάνατο.

Με ζώσανε τα φίδια. Δε μετανιώνω. Φαντάζει ενδιαφέρον.

*****
Μερικές από τις άπαικτες ατάκες του House:




"I've found that when you want to know the truth about someone that someone is probably the last person you should ask."
"Lies are like children: they’re hard work, but it’s worth it because the future depends on them."
"No, if you talk to God you're religious. If God talks to you, you're psychotic."
"Our bodies break down, sometimes when we're 90, sometimes before we're even born, but it always happens and there's never any dignity in it. I don't care if you can walk, see, wipe your own ass. It's always ugly. Always. You can live with dignity, we can't die with it."
"Almost dying changes nothing. Dying changes everything"
“Treating illnesses is why we became doctors. Treating patients is what makes most doctors miserable

Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2009

My Californication

Θα ξυπνήσω ένα πρωί μέσα στα άσπρα σεντόνια. Δίπλα μου θα ξαπλώνει η Scarlett γυμνή. Θα χαθώ λιγάκι μέσα στα ξανθά μαλλιά της. Θα φορέσω τη ρόμπα μου και θα κατέβω στην κουζίνα. Θα φτιάξω καφέ και θα βγω έξω στην κήπο να τον απολαύσω. Ο ήλιος δε θα με τυφλώνει, μονάχα τα φλας. Και θα κάνω πως δεν τους είδα. Θα κόψω ένα τριανταφυλλο να το μυρίσω. Θα καθίσω στη βεράντα και θα διαβάσω τους Los Angeles Times. Τελειώνει γρήγορα ο καφές. Θα επιστρέψω στο σπίτι και θα ξαπλώσω διπλα της μέχρι να ξυπνήσει. Με το που θα ανοίξει τα μάτια της θα μου ρίξει ένα χαμόγελο και ένα πεταχτό φιλί.
Την υπόλοιπη μέρα θα την περάσουμε στην πισίνα και το βραδάκι θα δειπνήσουμε κάτω από τα αστέρια και με θέα τα γράμματα.
Και αυτό θα είναι το δικό μου californication. Ακριβά αμάξια και υπέροχα κορίτσια. Ray-Ban, Carrera και μεταξωτό γιλέκο. Blackberry και αστείες γκριμάτσες. Περίεργα παπούτσια και μπάνια στο Miami. Διακοπές στη Χαβάη και γυρίσματα στην Αυστραλία. Πάρτυ στη Νέα Υόρκη και παραστάσεις στο Broadway. Τέλος, όσκαρ και φιλανθρωπίες...

Everybody's been there
And I don't mean on vacation

Σάββατο, 5 Σεπτεμβρίου 2009

Πεφταστέρι

Να τους πάρει και να τους σηκώσει! Μου έταξαν 24ωρη και πήρα διανυκτέρευση. Αύριο πρωί θα είμαι μέσα, ενώ κάποιοι άλλοι θα βγαίνουν Σ/Κ. Προβλέπεται ότι θα πήξουμε στις σκοπιές. Αν μάθω ότι η άδεια που θα πάρουν είναι άγραφη θα θρηνήσουμε νεκρούς. Cos I am the one with the gun!

Αύριο βράδυ, λοιπόν, κοιτάξτε ψηλά στον ουρανό. Θα πέσουν αστέρια. Πολλά αστέρια. Και για κάθε πεφταστέρι να εύχεσαι να υπάρξει και επόμενο. Μέχρι να μη τελειώσουμε ποτέ.

Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2009

hard core soft porn

Εδώ και κάτι μήνες έχει κλείσει τα δεκαοκτώ. Είναι από τους τύπους που μόλις δουν γυναίκα τρελαίνονται, θέλουν να μάθουν ποια είναι και τα λοιπά και τα λοιπά. Αρκετά κουραστικό. Σε λίγες μέρες φεύγει για εκπαίδευση στην Ελλάδα. Δεν έχει πάθος με το στρατό ή κάτι τέτοιο. Ήθελε μια σίγουρη δουλειά και το έβαλε σαν πρώτη επιλογή. Το "μια ζωή και 'πόψε" δε φαίνεται να συγκρίνεται με τον πρώτο διπλό μισθό. Ήδη έχει αποφασίσει τι θα κάνει με τα πρώτα χρήματα. Αρκετά νωρίς.
Σε λίγες μέρες φεύγει. Πριν να φύγει έπρεπε να χάσει την αθωότητα του. Δε γινόταν αλλιώς. Η Αγία Νάπα πριν τον στρατό δεν ήταν αρκετή. Όπου καθόταν μιλούσε για το ίδιο θέμα. Ζητούσε το ίδιο πράγμα. Σε λίγες ώρες ολόκληρο το χωριό ήξερε πως ήθελε να γαμήσει. Λάμβανε από παντού ενθαρρυντικά μηνύματα.
Ώσπου ένα βράδυ ένας φίλος τον έβαλε στο αυτοκίνητο και τον πήρε σε μια κρυφή πολυκατοικία. Μαζί τους πήγαν και άλλοι τρεις. Τον άφησαν εκεί και πήγαν για ένα ποτό. Ανέβηκε τρέχοντας τα σκαλιά και βρήκε την πόρτα ανοιχτή...
Μετά από δέκα λεπτά κατέβηκε στο δρόμο, μπήκε στο αυτοκίνητο και επέστρεψε στο χωριό. Με την επιστροφή άρχισαν και οι πανηγυρισμοί!
Σε λίγες μέρες φεύγει. Τώρα είναι έτοιμος. Το μόνο που έμεινε είναι να βρει ένα φτηνό αυτοκίνητο για να το 'χει τα Χριστούγεννα που θα γυρίσει. Τρελαίνεται στην ιδέα να τον παρακαλάνε τα κορίτσάκια να τα πάρει βόλτα... To the man is back to town είναι δοκιμασμένο κόλπο.


Αυτή η ιστορία με έχει κουράσει και άφησε την απογοήτευση να σκεπάσει τους ουρανούς. Καταρχήν, δεν είμαι εναντίον αυτών των γυναικών. Αντίθετα θεωρώ τις πουτάνες δίχως νταβαντζή αρκετά έξυπνες. Οι υπόλοιπες είναι απλά βοηθητικές. Τέλοσπαντων δεν είναι αυτό το θέμα μας.
Η σχέση που αναπτύσσει αυτός ο νεαρός με τη ζωή και το σεξ με απογοητεύει. Μάλλον βλέπει το σεξ σαν στόχο. Κάτι που μπορεί να προγραμματίσεις. Είναι ένα μέρος τη ζωής, κάτι δεδομένο. Σε ορισμένα χρονικά διαστήματα πρέπει να ακολουθεί την ίδια διαδικασία. Μέχρι να γνωρίσει ένα κορίτσι, να παντρευτεί και μπλα μπλα μπλα... Γυναίκα, σεξ και αυτοκίνητο. Κάπως έτσι πρέπει να είναι.
Σεξ και συναίσθημα δεν πάνε πάντα μαζί. Σ' αυτό συμφωνώ. Πολύ δύσκολο για να το σκεφτεί αυτός. Αλλά το σεξ δεν είναι πανηγύρι και δεν μπαίνει σε ωρολόγιο πρόγραμμα. Και σίγουρα δεν χρειάζεται ταξίμετρο. Το σεξ είναι για 'μένα πείραμα.

Αν είναι να έχω το σεξ σαν στόχο, να έχω χρονοδιαγράμματα, να πληρώνω με δόσεις, να κάνω κάτι απλά για να το κάνω, εγώ παίρνω όρκο: δε θα γαμήσω ποτές.