Αρρώστια

Η τελευταία εβδομάδα δεν ήταν και η καλύτερη από πλευράς υγείας. Με δυσκολία έβγαζα τη κάθε μέρα στο σχολείο, ενώ περνούσα πολλές ώρες στο κρεββάτι. Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο ήταν σχεδόν ανύπαρκτο, μιας και τις περισσότερες ώρες κοιμόμουν. Έπινα κάτι χάπια που μου έφερναν ύπνο. Κρίμα, γιατί είχα πολλά πράγματα να κάνω.

Και όταν είσαι άρρωστος, πάντα λες "πως δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα, από το να είσαι καλά". Γι' αυτό είναι απαραίτητο να περνούμε από αρρώστιες. Αυτή η διαδικασία μας κάνει να αναθεωρήσουμε αρκετά πράγματα και να εκτιμήσουμε την καλή υγεία Είναι εκεί που καταλαβαίνεις τι είναι σημαντικό και τι όχι.

Τώρα είμαι και πάλι καλά. Και δε σκέφτομαι τίποτα από όλα αυτά. Επέστρεψα στη βαρεμάρα και την άνοια Κάνω σχέδια να φύγω από 'δω. Τώρα δε ζω, μα σχεδιάζω να ζήσω. Κανείς δεν μπορεί να με σταματήσει. Ούτε αρρώστιες, ούτε αρρωστημένοι Θεοί. Αν δεν κάνω λάθος στο λεξικό γράφει "όνειρα".

το ελάττωμα

Έχω και 'γω ελαττώματα. Όπως όλοι μας βέβαια. Σας προκαλεί έκπληξη, ε? Μέσα από αυτό το σορό ελαττωμάτων, ξεχωρίζω ένα. Πιστεύω ότι θα υπάρχουν πολλοί τέτοιοι άνθρωποι σαν εμένα.
Μ' αρέσει πολύ να αρχίζω καινούρια πράγματα, νέες δραστηριότητες και ασχολίες για να σπάζει λίγο η ρουτίνα. Και όταν αρχίζω κάτι ενθουσιάζομαι, και αφόσιώνομαι σ' αυτό. Μέχρι εδώ όλα καλά. Με τον καιρό όμως, βαριέμαι και τα παρατάω. Δεν έχω καταφέρει να ολοκληρώσω τίποτα στη ζωή μου. Και αυτό είναι που με τρώει. Έχω τόσα πολλά όνειρα, θέλω να κάνω τόσα πολλά πράγματα και κάτι πίσω στο μυαλό μου μου λέει πως δεν θα τα καταφέρω. Όχι, γιατί δεν μπορώ αλλά έπειδή θα σταματάω πριν καν αρχίσω. Και σίγουρα δε θα γυρίσω ποτέ πίσω για να ολοκληρώσω.
Σίγουρα, μια τέτοια ζωή δεν είναι απαιραίτητα και καταστροφική. Αλλά θα 'ρθει μια μέρα, που θα ρωτήξεις τι έκανα σε τούτο τον πλανήτη. 'Σίγουρα έζησα μια χορταστική ζωή, δοκίμασα τα πάντα και δεν έχω κανένα παράπονο.' Αλλά κάτι θα μου λείπει. Έργο. Κάτι που θα λέει τελοσπάντων πως έζησα και 'γω εδώ και ας είμαι αλλού τώρα. Ένα πράγμα, ένα κάτι, ένα εγώ... Και προτιμότερο να 'ναι κάτι καλό. Στην απελπισιά όμως, ας περάσουμε και στην απέναντι όχθη. Δεν έχει πια σημασία.
Κάποιοι θα προτρέξουν και θα πουν υστεροφημία. Αλλά δε θέλω να πέσω στο πεδίο της μάχης. Ένα σημείο αναφοράς θέλω μόνο. Ένα κάτι που όταν θα διαβάζουν το όνομα μου θα λένε: "Α!, αυτος που...".
Και δεν είναι εγωστικό το θέμα. Δε θέλω να με θυμούνται μετά από 200 χρόνια. Άλλωστε θα ξανάρθω, με άλλη μορφή, μ' άλλο σώμα... ;-)
Κάτι για το οποίο θα μαι περήφανος, που θα με γεμίζει, ένα "Υιό" στη γλώσσα του Θεού.

Μάθε μου...

Μάθε μου να βάζω βίντεο στις αναρτήσεις...

Ξέρω πως θα μπορούσα απλά να το ψάξω, αλλά αυτό παίρνει χρόνο.

Κάτι που δεν έχω αφθονο αυτήν την περίοδο.

Λίγη βοήθεια θα ήταν ότι πρέπει.

Ευχαριστώ.

[ χωρίς τίτλο ]

Έχουν περάσει μερικοί μήνες από τότε που σκιρτά η καρδιά μου γι' Αυτήν. Και Αυτή κάνει πως δεν ξέρει. Σαν να μην της το 'πα ποτέ.
Και 'γω φοβάμαι να αντικρίσω την αλήθεια, να προχωρήσω. Μου 'χει δείξει πολλές φορές πως δε νοιάζεται. Και 'γω ακόμα εκεί...
Γιατί η στιγμή που σιγουρεύομαι και παίρνω το φτυάρι να Την θάψω, εμφανίζεται από το πουθενά και μου ρίχνει ένα καλημέρα. Και ερωτεύομαι ξανά και ξανά.
Και τώρα, που νόμιζα ότι έφτασε το τέλος Της, μου φάνηκε νομίζω πως τσακωθήκαμε, εμφανίστηκε ξανά. Πάλι δεν πρόλαβα να βάλω σφραγίδα στο επιστολόχαρτο του τέλους. Μόνο που αυτή τη φορά, δεν ήταν μόνο ένα καλημέρα. Ήταν μαντάτα. Είναι και πάλι μόνη. Έφυγε απ' τη ζωή της Αυτός.
Και πάλι έμεινα εδώ. Δε θέλω να βάλω τέλος. Αν και ξέρω πως ποτέ δε θα νιώσει κάτι ερωτικό για μένα, θα συνεχίσω να προσπαθώ. Όσο μου δίνει έμπνευση και όνειρο, θα 'μαι δίπλα Της. Μέχρι να δω άλλα μάτια, αληθινά.

αλλάζω

Δεν γνωρίζω αν και κατά πόσο άλλαξα από τότε έχασα επαφή με την μπλογκόσφαιρα. Οι καταστάσεις αλλάζουν, τα δεδομένα αλλάζουν, οι γύρω μου αλλάζουν, μα εγώ... Δύσκολο να πει κανείς.
Τώρα θα μου πεις πως είμαι εξυπνότερος και ξέρω περισσότερα πράγματα. Τι μου χρησιμεύουν όμως, αφού συνεχίζω να κάνω τα ίδια και τα ίδια καθημερινά. Νομίζω το λένε ρουτίνα. Και είναι πολύ που το βρίσκουν καλό.
Πληροφορίες. Ανόητες, και ανούσιες πληροφορίες. Αυτό έμαθα αυτούς τους 3 μήνες. Κάμποσα μηδενικά και ανάμεσα τους άσσοι.
Και μετά θα μου πεις πως τώρα ξέρω. Σ' αυτό έχεις δίκιο. Έμαθα πως ο καθένας μας έχει ένα εαυτό. Έναν και μοναδικό. Γιατί να νοιάζεται για τους άλλους; Σ' ακούω τώρα που γελάς. Γελάς γιατί μόνο εσύ ξέρεις πόσα έδωσα στη ζωή μου αλλά και πόσα πήρα. Καλάν, το δεύτερο δεν είναι και τόσο δύσκολο να μαντέψει κανείς. Προηγουμένως, είπα κάτι αν θυμάμαι καλά για μηδενικό.
Άρα τώρα είμαι μόνος. Όπως άλλωστε ξεκίνησαν όλα. Ξανά απ' την αρχή για ένα ακόμη γύρο, για ένα ακόμη κύκλο. Έναν κύκλο που δε θέλω να κάνω αλλά είμαι υποχρεωμένος. Και πριν ξεκινήσω, έρχεται στο νου μου Αυτή και πάλι κάνω πίσω. Πόσο έπαιξε μαζί μου! Ή μάλλον δε νοιάστηκε ούτε να παίξει μαζί μου!
Μηδενικό. Πάλι μπροστά μου αυτό το απαίσιο στρογγυλό σύμβολο. Αλλαγή. Αυτό χρειάζομαι. Αλλαγή. "Κάθε αλλαγή για καλό", δε λένε κάποιοι;
Μετά πάλι μηδενικό. Ό,τι και να γίνει, το μηδέν παραμένει μηδέν. Όσες φορές και αν το πολλαπλασιάσεις, αυτό επιμένει σταθερά, μηδέν. Άρα αλλαγή μόνο και μόνο για την αλλαγή. Όλα θα παραμένουν τα ίδια σημερινά, χθεσινά, προχθεσινά, περσινά σκατά!