Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2009

November Rain

Έχουν έρθει οι βροχές του Νοέβρη. Επιτέλους. Χρειαζόμαστε τη βροχή σε τούτο το ξερονήσι. Να αναπνέυσουμε λίγο παγωμένο αέρα και να μυρίσουμε το βρεγμένο χώμα.
Μ'αρέσει όταν βρέχει. Αλλάζει η διάθεση μου. Και αν κρυώνω είναι το τίμημα που πρέπει να πληρώσω.
Είναι ωραία στο φυλάκιο όταν βρέχει. Κουρνιάζω μέσα στο κρεβάτι, στριφογυρίζω μέσα στο θάλαμο, διαβάζω κάποιο βιβλίο ή βλέπω μια ταινιά.
Μόλις προχθές τελείωσα τη ΦΩΤΙΑ, τη συνέχεια του 8. Είπα να εγκαταλείψω αυτά τα εμπορικά βιβλία τύπου Κώδικα Ντα Βίντσι αλλά όταν θέλεις κάτι που διαβάζεται εύκολα και ευχάριστα είναι τα πιο κατάλληλα.
Χθες είδα για δεύτερη φορά το Match Point του Woody. Εκπληκτική ταινία. Η πλοκή εξελίσσεται σκαλωτά, κάτι που σε κρατάει καθηλωμένο. Σε κάθε σκηνή έχουμε και μια εξέλιξη μέχρι να φτάσουμε στο μεγάλο φινάλε. Ο ρόλος της τσούλας και της υστερικής γκόμενας πάει εξαιρετικά στη Scarlett, η οποία δίνει ρέστα. Είναι αξιοσημείωτο πως κατάφερε αυτό το κορίτσι να φύγει από τα δίχτυα της Disney και να παίξει σε καλές ταινίες.



Απ' όσο μπορείτε να δείτε έγιναν αρκετές αλλαγές στο ιστολόγιο. Θα γίνουν και άλλες. Θέλει δουλειά ακόμη και χρόνο. Ελπίζω να σας αρέσει.
Αν δεν το προσέξατε, δημιούργησα και ένα καινούργιο ιστολόγιο. Δεν έχει αναρτήσεις ακόμα αλλά θα αποκτήσει σύντομα. Για τι πρόκειται θα μάθετε σύντομα. Ακούει στο όνομα http://diary2347.blogspot.com/.
Και ο Νοέμβρης δε μας επιτρέπει να ακούσουμε κανένα άλλο κομμάτι εκτός από το November Rain των Guns N Roses. Εξαιρετικό κομμάτι, κορυφαίοι στίχοι και εκρηκτικό σόλο. Μας θυμίζει τις ένδοξες εποχές του συγκροτήματος, τότε που Axl, Slash, Duff και Izzy ήταν κάτι παραπάνω από φιλαράκια. Σήμερα, ακολουθούν διαφορετικές πορείες με τον Slash να ετοιμάζει καινούργιο album και τον Axl να ηγείται ακόμη της μπάντας με νέους, όμως, μουσικούς. Το 2008 και μετά από πολλά χρόνια προσπάθειας κατάφεραν να κυκλοφορήσουν το "Chinese Democracy", το οποίο άφησε ανάμεικτα συναισθήματα γιατί ακολουθούσε μια διαφορετική γραμμή απ' αυτή που μας συνήθισε το συγκρότημα. Επιτέλους, όμως, ο Axl αποφάσισε να βγει από την κρυψώνα του για να δώσει συναυλίες. Ας ελπίσουμε ότι δε θα τις ακυρώσει τελευταία στιγμή. Κάποιος είπε ότι μόνο όταν δούμε τον Axl στη σκηνή θα είμαστε σίγουροι για ένα tour...

Axl, πιστεύω σε σένα. Τρέλανε μας, όπως συνήθιζες παλιά. Κρίμα που δεν έζησα την εποχή σου. Άντε , να σε δούμε και στην Ευρώπη!