Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2009

Επικίνδυνες στροφές

Δυσκολεύομαι να το πιστέψω. Κι όμως τα κατάφερα. Αν με ρωτούσες πριν τρεις μήνες θα σου έλεγα πως μου ήταν αδύνατο. Γιατί ήμουν κλεισμένος σε ένα δωμάτιο και δύσκολα έβλεπα το φως της μέρας. Είχα τους λόγους μου. Έψαχνα στο σκοτάδι. Περιμένω τη στιγμή που θα μπορώ και πάλι να κλειστό σ' αυτό το καταραμένο δωμάτιο και να συνεχίσω το ψάξιμο. Οι ερωτήσεις κάπου τελειώνουν, οι απαντήσεις ποτέ.
Κι όμως βγήκα από το δωμάτιο αυτό. Είδα το φως της μέρας. Ξεπέρασα εαυτό. Ντύθηκα στο χακί. Δεν είμαστε εμείς δεκαοχτάχρονα για τέτοια. Ακολουθήσαμε τη λογική τους, αν υπάρχει τέτοιος ορισμός. Χάσαμε πολλά. Καταντήσαμε ζητιάνοι του χρόνου. Αλήτες.

Ένα πράγμα όμως παραδέχομαι. Στο στρατό απέκτησα φίλους. Δηλαδή γνωριζόμασταν από παλιά αλλά ποτέ δε μας δόθηκε η ευκαιρία. Δε μοιάζουμε καθόλου. Δεν κουβαλάνε τέτοιες ιδέες. Ελαφρόμυαλοι. Μ' αρέσει αυτό.
Όποτε είμαι με έξοδο κάποιον θα βρω για να βγούμε. Είναι φορές που τυχαίνει να είμαστε όλοι μαζί και γίνεται της τρελής. Νιώθω δεκαεπτάχρονο. Δυνατές φωνές, πλάκες και αστεία. Συζητήσεις και καβγάδες. Βόλτες με τα πόδια. Βόλτες με το αυτοκίνητο. Υψηλές ταχύτητες. Επικίνδυνες στροφές.
Δεν έχω δει πιο επικίνδυνο οδήγημα διπλοκάμπινου. Η προσευχή για τους θρήσκους είναι απαραίτητη πριν να εισέλθουν. Οι κυκλικοί κόμβοι είναι υποχρεωτικό να γίνονται τρεις φορές;
Το βράδυ θα μας βρεις στη Λάρνακα ή και στο χωριό. Τα μεσάνυχτα θα 'μαστε σε κάποια ερημιά να κάνουμε τρέλες. Νιώθω δεκαεξάχρονο.
Μετά μπορεί να πιούμε και κάτι. Όχι αλκοόλ, αν και τρελαίνομαι για μπύρα.
Περνάμε ωραία. Η κάθε διανυκτέρευση είναι μοναδική. Όλο μικραίνω. Χαίρομαι που νιώθω για πρώτη φορά νέος.