Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2009

18 χρονών παρθένος

"Oh my God! Είσαι ακόμη παρθένος;"
"Ναι. I think so."
"Πως είναι δυνατόν. Είσαι δεκαοκτώ, δεν είσαι; Σε τέτοια ηλικία έπρεπε να ήσουν sex machine, or something like that."
"Μην αρχίζεις και συ τώρα. Έχω τόσα προβλήματα. Δεν μπορώ να το σκέφτομαι και αυτό"
"Το σωστό είναι να σκέφτεσαι μόνο αυτό"
"Αυτό έχεις να μου προτείνεις; Νόμιζα ότι ήσουν αλλιώς."
"Μα είμαι αλλιώς. Απλά θέλω να σε βοηθήσω. Δε γίνεται όλος ο περίγυρος σου να κατέρρευσε και συ να στέκεσαι ακόμα"
"Σταμάτα. Δεν το μπορώ άλλο"
"Γιατί να σταματήσω. Το σεξ είναι η μεγαλύτερη απόλαυση"
"Θυμάμαι μια ταινία που έλεγε ότι τα ναρκωτικά είναι ακόμη καλύτερη εμπειρία"
"Μην αλλάζεις θέμα"
"Εσύ δοκίμασες τα πάντα, έτσι"
"Γι' αυτό βρίσκομαι, εδώ που βρίσκομαι. Γι' αυτό και ξέρω κάτι παραπάνω."
"Κάπου διάβασα για την πολυπλοκότητα του οργασμού. Ότι δηλαδή υπάρχουν κάπου στα επτά επίπεδα και το σεξ βρίσκεται μόλις στο πρώτο. Εσύ μάλλον κατέκτησες και τα επτά. Λεφτά, φήμη, εξουσία."
"Ναι ναι. Αφού πέρασα ένα ταξίδι μέσα από τον πόνο και το διαλογισμό, έφτασα και σε επίπεδα νιρβάνα. No pain at all. Είναι αλλοιώτικο να νιώθεις το τίποτα. Πρέπει να το νιώσεις και συ. Γι' αυτό πρέπει να ξεκινήσεις από τα χαμηλά."
"Έχεις δίκιο. Αλλά..."
"Δεν υπάρχει αλλά. Πάρε μια απόφαση"
"Ουφ, συχαίνομαι να παίρνω σοβαρές αποφάσεις. I'm afraid of the "never-go-back" thing."
"Μην το σκέφτεσαι πολύ και μην το φιλοσοφείς. Find a girl, get a room. That simple."
"Δεν είναι τόσο απλό. Ξέρεις ότι δεν τα πάω καλά με τους ανθρώπους. I hate them all. Λίγα άτομα έχω στη ζωή μου."
"Ε, τότε;"
"Δε θέλω να τα σπαταλήσω. Ούτε να τα χάσω."
"Δεν έχεις κορίτσι, ε;"
"Όχι. Το ξέρεις ότι είμαι ντροπαλός."
"Αφού έχεις κορίτσια στη ζωή σου. Είναι η Ξι, η Νίκη, η Bellamy και η Valerie."
"Δεν είμαι έτσι εγώ. Δε μπορώ να συμπεριφερθώ έτσι σε ένα κορίτσι. Δεν μπορώ να το φανταστώ καν. Είναι σαν να τις μειώνω, σαν να γαμάω την προσωπικότητα και το είναι τους. Σαν να τους παίρνω κάτι πολύτιμο. Μετά δε θα μπορώ να τις κοιτάξω στα μάτια. It's complicated"
"Μ' αυτό θέλουν οι γυναίκες"
"Δεν είμαι έτσι εγώ"
"Τότε πήγαινε με μια κοινή. No feelings or useless things. Just sex."
"Ξέρεις τις ιδέες μου γι' αυτές τις γυναίκες. Υπάρχει ολόκληρη φιλοσοφία γύρω από το σεξ. πρέπει να το σκεφτώ καλά."
"Μαλακίες. Φεύγω, δεν μπορώ άλλο μαζί σου"
"Μη φεύγεις. Ξέρεις ότι είμαι open-minded. Ξέρεις ότι θέλω να δοκιμάσω πάντα. Αλλά δεν μπορώ να το κάνω με τέτοιες συνθήκες."
" Δεν υπάρχουν συνθήκες. Δεν υπάρχει υπόβαθρο. Απλά καν' το"
"Αφού με ξέρεις. Δε θα το κάνω. Μέχρι να βρω εκείνο το κορίτσι. Το κορίτσι που θα ακούει blues και θα ονειρεύεται να πεθάνει. Που θα ονειρεύεται άλλες διαστάσεις και ταξίδια στο διάστημα. Θα κρατάει μπαλόνια και θα έχει διάθεση να πειραματιστεί"
"Αν δεν ήξερα πως έχεις ήδη βρει αυτό το κορίτσι, τότε θα έλεγα πως κάνεις όνειρα θερινή νυκτός. Αλλά το έχεις ήδη βρει. Κάνε το πρώτο βήμα"
"Γι' αυτό σου λέω. Πρέπει να περιμένω. Ακόμη λίγο. Δε θέλω να είναι ψεκάστε-σκουπίστε-τελειώσατε. Θέλω να είναι πείραμα. Θέλω να είναι κάτι παραπάνω."
"Μετά όμως μπορεί να είναι αργά. Και θα μείνεις για πάντα παρθένος"
"Δε με νοιάζει. Σου είπα είμαι αλλιώς. Είμαι διαφορετικός. Υπάρχουν μεγαλύτερα πράγματα στη ζωή να κυνηγήσω."
"Έχεις δίκιο. Είσαι φτιαγμένος για μεγάλα πράγματα. Ή απλά είσαι ομοφυλόφιλος..."
"Μη λες βλακείες. Η αλήθεια όμως είναι ότι I ve never thought about it. Αν και μου το έχουν πετάξει στα μούτρα πολλές φορές. Αλλά η καρδιά μου κτυπά για εκείνη, ή εκείνες."
"Μμμ. Θα βρεις το δρόμο σου. Δεν είσαι σαν τους άλλους..."
"Δε θα φύγεις τελικά;"
"Όχι θα κάτσω μαζί σου. Βλέπω βροχή στα μάτια σου. Όνειρο και ελπίδα. Κοίτα πως γυαλίζουν. Εσύ θα γίνεις ένας rock star. Τουλάχιστον έχεις τις προϋποθέσεις"
"Μακάρι να σου μοιάσω"
"Μακάρι να φτάσεις και πιο ψηλά. Να κάνεις τα πράγματα που δεν κατάφερα και να βρεις το νόημα που δε βρήκα."

Μετά απλά γέλασα. Γύρισα πλευρό και αποκοιμήθηκα. Μετά είδα τα πιο γλυκά όνειρα. Πότε θα ξυπνήσω;;;