Για πόσο ακόμα;
Ίσως είναι καιρός να πάω ένα βήμα παρακάτω. Να συνάξω τις σκέψεις μου και να ψάξω για νέες ιδέες. Να δημιουργήσω κάτι καινούργιο. Κάτι πιο μεγάλο και πιο σύνθετο. Σίγουρα, ολοκληρωμένο. Με αρχή, μέση και τέλος.
Χρόνος δεν υπάρχει. Θα βρεθεί.
Νιώθω έτοιμος να βάλω τον εαυτό μου σε μια τέτοια διαδικασία. Μοιάζει με ταξίδι. Αφού δεν μπορώ να φύγω απ' εδώ, θα φύγω μ' άλλους τρόπους. Πάντως, πρέπει να φύγω.
Λες να χαθεί το αυθόρμητο; Το αίσθημα της υποχρέωσης, αυτό το "πρέπει να γράψω κάτι", ίσως οδηγήσει σε λάθος μονοπάτια.
Μετά είναι και ο άλλος μέσα μου που όλο ρωτάει.
Τι να πω που δεν έχει ειπωθεί; Τι να γράψω που δεν έχει ακόμα γραφτεί;
Φοβάμαι πως ότι λέω, έχει ειπωθεί ξανά. Επαναλαμβάνομαι. Πόσες να ναι άραγε οι λέξεις; Πως να υπολογίσω τους συνδυασμούς;
Ίσως ήρθε ο καιρός να περάσω στην άλλη πλευρά....
